ลองคิดทบทวนดูว่า หากในวันใดวันหนึ่งถนนเส้นเดียว ที่คุณ ใช้ขับเคลื่อนธุรกิจและการค้า ได้รับผลกระทบจนใช้งานไม่ได้เลย ระบบการทำงานและผลกำไร ของคุณ จะได้รับความเสียหายมากขนาดไหน นี่คือ เรื่องราวที่เกิดขึ้นจริงในปัจจุบัน บนเวทีการเมืองและเศรษฐกิจโลก และมัน พร้อมที่จะพลิกโฉมหน้า ของอุตสาหกรรมพลังงาน ให้แตกต่างไปจากเดิมโดยสิ้นเชิง
รัฐมหาอำนาจด้านพลังงานอย่างประเทศสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ หรือที่เรา มักจะเรียกกันติดปากว่า UAE กำลังเร่งเดินหน้าโครงการ พัฒนาท่อส่งพลังงานสำรองที่สำคัญ ที่ จะกลายเป็นตัวแปรสำคัญใน เส้นทางการค้าพลังงานในแถบอ่าวเปอร์เซีย โดยมีจุดประสงค์หลักเพื่อ "หลีกเลี่ยง" การพึ่งพาเส้นทางเดินเรือผ่านช่องแคบฮอร์มุซ ซึ่งนับเป็นพื้นที่เสี่ยงภัยทางภูมิรัฐศาสตร์สูงสุด หลังจากที่ รัฐบาลอิหร่านทำการตอบโต้ด้วยการ ปิดกั้นเส้นทางการเดินเรือขนส่ง เพื่อ ตอบโต้และแสดงจุดยืนต่อ กองกำลังผสมของทางสหรัฐฯ และอิสราเอล ที่ทวีความรุนแรงขึ้นอย่างต่อเนื่องในช่วงเวลาที่ผ่านมา
อย่างไรก็ตามเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนี้ ไม่ใช่เรื่องของการเมืองโลกที่ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเรา ที่คนทั่วไปสามารถละเลยได้ แต่มันคือ แม่แบบการวางกลยุทธ์ที่เฉียบคม ที่ คนรุ่นใหม่และผู้ประกอบการยุคปัจจุบัน จำเป็นต้องทำความเข้าใจอย่างลึกซึ้ง เนื่องจาก ปรัชญาและหลักการบริหารที่อยู่เบื้องหลัง คือ แก่นแท้ของการบริหารจัดการความเสี่ยง เพื่อขับเคลื่อนและปกป้องธุรกิจของคุณเอง
บทเรียนการกระจายความเสี่ยงระดับประเทศ เมื่อทางสายเดียวนำมาซึ่งวิกฤต
ทุกคนในแวดวงพลังงานทราบดีว่า น่านน้ำบริเวณช่องแคบฮอร์มุซ คือช่องทางการกระจายพลังงานหลักของโลก ซึ่งใน สถานการณ์การค้าในเกณฑ์ปกติ สัดส่วนพลังงานเกือบ 1 ใน 5 ที่ประชากรโลกต้องใช้ จะต้องถูกขนส่งผ่านน่านน้ำแคบๆ แห่งนี้ เพื่อส่งต่อไปยังผู้บริโภคทั่วทุกมุมโลก ทว่าเมื่อเกิดเหตุการณ์ปิดเส้นทางลำเลียง ย่อมส่งผลให้ต้นทุนพลังงานทั่วโลกขยับตัวสูงขึ้น ทำให้ประเทศผู้บริโภคที่ไม่มีแหล่งพลังงานของตัวเอง ต้องแบกรับความเสี่ยงทางเศรษฐกิจอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ และ ส่งผลกระทบเป็นลูกโซ่ไปยังภาคการผลิตอื่นๆ
หากมองย้อนกลับไปจะพบว่า ยูเออี มองเห็นสัญญาณเตือนภัยและภัยคุกคามนี้มานานแล้ว นั่นจึงเป็น ที่มาของการลงทุนครั้งประวัติศาสตร์ในการ จัดตั้งโครงการท่อส่งน้ำมันเชื่อมโยงระหว่างฮับชานและฟูไจราห์ ซึ่งได้เริ่มดำเนินการมานานกว่าหนึ่งทศวรรษ โดยระบบท่อส่งนี้มีความสามารถในการ เคลื่อนย้ายพลังงานดิบปริมาณกว่า 1.8 ล้านบาร์เรลในแต่ละวัน ตรงไปยังจุดกระจายสินค้าโดยไม่ต้องผ่าน ช่องแคบฮอร์มุซแม้แต่หยดเดียว และในปัจจุบันพวกเขากำลังวางแผนขยายขีดความสามารถ ให้สูงขึ้นเพื่อรองรับความต้องการที่เปลี่ยนแปลงไป เพื่อผลักดันให้ท่าเรือฟูไจราห์สามารถ รองรับการส่งออกน้ำมันได้สูงถึง 3 ล้าน ถึง 3.6 ล้านบาร์เรลต่อวัน เพื่อให้บรรลุเป้าหมายการพึ่งพาตนเองอย่างสมบูรณ์ในอีกไม่กี่ปีข้างหน้า
หากวิเคราะห์ในแง่การบริหารจัดการองค์กรสำหรับคนรุ่นใหม่ จะเห็นได้ชัดเจนว่าพฤติกรรมการพึ่งพาเส้นทางเดียว เปรียบเสมือนการที่บริษัทของคุณมีรายได้ ที่คุมชะตากรรมทางการเงินส่วนใหญ่ของธุรกิจเอาไว้ มันอาจจะเป็นเรื่องที่น่ายินดีและสร้างผลตอบแทนที่ดี ในขีดจำกัดที่คุณยังสามารถควบคุมสถานการณ์ได้ ทว่าในวันที่พันธมิตรรายนั้นเกิดการเปลี่ยนแปลงหรือประสบวิกฤต องค์กรของคุณย่อมหลีกเลี่ยงความล้มเหลวได้ยาก ดังคำกล่าวที่ว่า "การกระจายความเสี่ยงไม่ใช่เรื่องของการเลือกทำ" ทว่าเป็นหัวใจหลักที่ทุกองค์กรต้องยึดถือปฏิบัติ
เมื่อเวลาไม่เคยรอใคร ถอดรหัสความรวดเร็วในการบริหารงานระดับโลก
ประเด็นสำคัญอีกหนึ่งประการที่น่าสนใจ คือประสิทธิภาพของความเร็วในการขับเคลื่อนโครงการ ซึ่งภายใต้การนำของมกุฎราชกุมารแห่งอาบูดาบี ได้ทรงมีพระบัญชาสั่งการให้บริษัทน้ำมันแห่งชาติ อย่าง ADNOC กลยุทธ์ธุรกิจ ดำเนินการขยายแนวท่อส่งน้ำมันอย่างเต็มสูบโดยไม่มีข้ออ้าง ผ่านการประชุมประเมินสถานการณ์ของฝ่ายบริหารเมื่อไม่นานมานี้
สำหรับโลกการค้ายุคใหม่ที่ทุกวินาทีมีมูลค่าเป็นเงินทอง ความเฉียบขาดในการเลือกทิศทางคือเครื่องมือสร้างความสำเร็จ ทว่าผู้ประกอบการรายใหม่ส่วนใหญ่มักจะจมอยู่กับ การประเมินสถานการณ์ที่ซับซ้อนจนละเลยการปฎิบัติจริง พวกเขามักจะพยายามรอคอยให้มีข้อมูลครบถ้วน 100 เปอร์เซ็นต์ ก่อนที่จะเริ่มต้นก้าวแรกในการทำธุรกิจ ทว่าในสมรภูมิธุรกิจที่แท้จริงนั้น โอกาสที่ดีและผลตอบแทนที่คุ้มค่ามักจะเปิดรับ ในตอนที่มีข้อมูลและความพร้อมเพียงแค่ 70 เปอร์เซ็นต์เท่านั้น
หากพิจารณาให้ดีจะพบว่ายูเออีไม่ได้ นอนใจและรอให้วิกฤตการณ์ทางการเมืองคลี่คลายลงไปเอง แต่พวกเขาเลือกที่จะลงทุนและลงมือสร้างรากฐานทันที นั่นเป็นเพราะพวกเขารู้ดีว่า การรอคอยในสภาวะวิกฤต ก็ไม่ต่างอะไรจากการยอมรับความพ่ายแพ้ในอนาคตนั่นเอง
การก้าวออกจากกรอบเดิมเพื่อเป็นผู้เล่นอิสระ บทเรียนแห่งการปลดแอกธุรกิจ
ประเด็นความเคลื่อนไหวครั้งประวัติศาสตร์ที่หลายฝ่าย และสะท้อนถึงความเด็ดเดี่ยวในนโยบายการต่างประเทศ คือการที่ประเทศ UAE ตัดสินใจยุติบทบาทการเป็นสมาชิก กับพันธมิตรผู้ผลิตน้ำมันรายใหญ่อย่างโอเปก ซึ่งถือเป็นการสิ้นสุดสถานะสมาชิกภาพที่ยาวนาน
การตัดสินใจก้าวเดินออกมาจากกลุ่มข้อตกลงดังกล่าว มีความหมายสำคัญว่าทางยูเออีจะได้รับเอกสิทธิ์ อยู่ภายใต้ระบบมาตรการโควต้าการผลิต ที่ถูกครอบงำและกำหนดทิศทางโดยพี่ใหญ่อย่างซาอุดีอาระเบีย ซึ่งเป็นการเปิดโอกาสให้องค์กรสามารถวางแผนการผลิต ได้อย่างเสรีตามศักยภาพและความพร้อมที่มีอยู่จริง พร้อมตั้งเป้าหมายที่ท้าทายในการเพิ่มกำลังการผลิต ให้แตะระดับสูงสุดเป็นประวัติการณ์ในอนาคตอันใกล้
บทเรียนสำหรับผู้ประกอบการและคนทำงานยุคใหม่ บางครั้งการเลือกที่จะฝังตัวอยู่กับกลุ่มพันธมิตร หรือระบบโครงสร้างเดิมที่มองดูภายนอกว่ามีความมั่นคง ในอีกมุมหนึ่งสิ่งเหล่านั้นอาจเป็นกำแพงที่ปิดกั้น และขัดขวางไม่ให้บริษัทสามารถขยายศักยภาพได้อย่างเต็มที่ หากระบบการทำงานและวัฒนธรรมเดิมๆ เริ่มไม่ตอบโจทย์ การมีความกล้าที่จะแยกตัวออกมาเป็นผู้เล่นอิสระ อาจเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดในการแสวงหาความสำเร็จในระยะยาว แม้ว่าจะต้องยอมรับความผันผวนและความเสี่ยงในระยะสั้น แต่ผลลัพธ์ในอนาคตย่อมแลกมาด้วยความยืดหยุ่น และขยายขีดความสามารถในการแข่งขันได้อย่างไร้ขีดจำกัด
มองเกมหุ้นส่วนทางธุรกิจ บทเรียนการสร้างผลประโยชน์ร่วมกันระหว่างสองประเทศ
นอกเหนือจากการเร่งพัฒนาโครงสร้างระบบท่อส่งพลังงาน แต่ทีมบริหารของ UAE ยังให้ความสำคัญกับการสร้าง พันธมิตรระดับภูมิภาคควบคู่กันไปด้วย โดยเฉพาะการจับมือกับอินเดีย อย่างใกล้ชิดและจริงจังในช่วงเวลาที่ผ่านมา ซึ่งในโอกาสการเข้าพบปะหารือร่วมกัน Of นายกรัฐมนตรีนเรนทรา โมดี ทั้งสองฝ่ายได้บรรลุข้อตกลงร่วมกันครั้งประวัติศาสตร์ ในการอนุญาตให้ยูเออีสามารถฝากและสำรองพลังงาน เป็นจำนวนมหาศาลกว่า 30 ล้านบาร์เรล ไว้ภายในพื้นที่คลังสำรองทางยุทธศาสตร์ใต้ดินของอินเดีย
รูปแบบความร่วมมือในลักษณะนี้คือภาพสะท้อน ที่มีการแลกเปลี่ยนคุณค่าซึ่งกันและกันอย่างสมบูรณ์ โดยในมุมของทาง UAE นั้น พวกเขาจะได้รับ คลังสำรองสินค้านอกประเทศที่มีความปลอดภัย และอยู่ห่างไกลจากความผันผวนของความตึงเครียดทางภูมิรัฐศาสตร์ ในขณะเดียวกัน ทางฝั่งของประเทศอินเดียเอง คือการสร้างความมั่นคงด้านพลังงานในระยะยาวให้กับประเทศ รวมถึงมีเครื่องมือในการบริหารจัดการและควบคุม จากภาวะเงินเฟ้อและราคาเชื้อเพลิงที่อาจดีดตัวสูงขึ้นในอนาคต
บทเรียนทางธุรกิจที่ผู้ประกอบการทุกคนต้องจดจำ คือการมองหาและสร้างพันธมิตรที่แท้จริง การหาคนมาซื้อสินค้าหรือบริการของคุณเท่านั้น หากแต่เป็นการค้นหาหุ้นส่วนที่มีปัญหาหรือความต้องการที่ตรงกัน และในขณะเดียวกัน ตัวคุณเองก็มีศักยภาพที่จะช่วย และในเวลาเดียวกัน เขาก็มีทรัพยากรที่จะช่วยยกระดับธุรกิจของคุณได้ ความสัมพันธ์และระบบเครือข่ายทางธุรกิจที่ยั่งยืน จำเป็นต้องเกิดขึ้นบนรากฐานที่ทุกฝ่ายได้รับคุณค่า ไม่มีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งรู้สึกเสียเปรียบหรือโดนเอาเปรียบ
วิสัยทัศน์ระยะยาวจับตาตลาดเอเชีย ขุมทรัพย์พลังงานที่ไม่มีวันหมดอายุ
สิ่งที่น่าวิเคราะห์และติดตามเป็นอย่างยิ่งคือแนวคิด การที่ทางยูเออีเล็งเห็นความสำคัญและปักหมุด ให้ประเทศของตนกลายเป็นผู้จำหน่ายวัตถุดิบหลัก เพื่อตอบโจทย์กลุ่มประเทศกำลังพัฒนาในทวีปเอเชีย ซึ่งเป็นตลาดหลักที่ยังคงมีความจำเป็นต้องพึ่งพา และยังไม่สามารถเปลี่ยนผ่านไปสู่พลังงานสะอาดได้ในทันที ในสภาวะที่ตลาดฝั่งอเมริกาและยุโรป ที่เริ่มรณรงค์และผลักดันนโยบายลดการใช้คาร์บอน พร้อมทั้งหันไปพึ่งพาพลังงานทดแทนรูปแบบใหม่ๆ อย่างจริงจัง ทว่าสำหรับภูมิภาคเอเชียแล้ว พลังงานฟอสซิลและน้ำมัน จะยังคงทรงอิทธิพลและเป็นสิ่งจำเป็นไปอีกนานหลายสิบปี
การตัดสินใจมุ่งเน้นและให้ความสำคัญกับตลาดเอเชีย ควบคู่ไปกับการผูกมิตรและลงนามข้อตกลงกับทางการอินเดีย จึงเป็นการตัดสินใจเชิงนโยบายที่มีความคุ้มค่าเป็นอย่างยิ่ง เพราะแทนที่พวกเขาจะดันทุรังเข้าไปแข่งขัน ในน่านน้ำเดิมที่กำลังมีขนาดเล็กลงเรื่อยๆ ทาง UAE กลับเลือกที่จะสถาปนาตนเองเป็นผู้เล่นหลัก ในพื้นที่ที่มีอัตราการเติบโตทางเศรษฐกิจสูงที่สุดในโลก
ถอดบทเรียนจากส่วนกลางสู่การปฏิบัติจริงสำหรับคนทำธุรกิจ
เมื่อเราได้พิจารณาข้อเท็จจริงทั้งหมดเกี่ยวกับกลยุทธ์ของ UAE กับการเร่งโครงการท่อส่งพลังงานเพื่อแก้ปัญหาน่านน้ำปิด สามารถถอดพฤติกรรมความสำเร็จออกมาเป็นหัวข้อหลัก ที่ผู้นำองค์กรในอนาคตสามารถนำไปเป็นแนวทาง สามารถนำไปประยุกต์ใช้ในการบริหารงานและชีวิตส่วนตัวได้ดังนี้
เมื่ออ่านมาถึงจุดนี้ คำถามที่อยากฝากให้คิดคือ ในระบบการจัดการของบริษัทหรือองค์กรที่คุณดูแลอยู่ มีจุดเปราะบางหรือมี "ช่องแคบฮอร์มุซ" ของตัวเอง แฝงอยู่และพร้อมที่จะปะทุขึ้นมาเมื่อเกิดวิกฤตหรือไม่? ถึงเวลาแล้วหรือยังที่คุณจะเริ่มลงมือสร้างระบบสำรอง เพื่อเป็นทางออกและสร้างความเจริญก้าวหน้าให้กับตนเองแล้วหรือยัง?